Καιρική Ενότητα
Ενόψει του πρώτου καύσωνα του καλοκαιριού και καθότι ελεύθερος χρόνος υπάρχει (βλέπε άλλα posts), αποφάσισα να ανοίξω μια καιρική ενότητα στο blog του locus-delicti.com σαν συνέχεια του online μετεωρολογικού σταθμού
Στην ενότητα αυτή θα ποστάρω ειδήσεις καιρικού ενδιαφέροντος αλλά και στατιστικά δεδομένα απο τον μετεωρολογικό σταθμό της Νέας Κηφισιάς (και γιατί όχι και άλλως μετεωρολογικών σταθμών της επικράτειας).
Ελπίζω σε βάθος χρόνου να συγκεντρωθούν αξιόλογα δεδομένα για τις συνθήκες της Αττικής. Δυστυχώς απο εδώ που βρίσκομαι δεν έχω άμεση πρόσβαση στα ήδη αποθηκευμένα δεδομένα οπότε με την πρώτη ευκαιρία (a.k.a άδεια) θα τα ανεβάσω στο Blog.
Νίκος
Ο στρατός στον 21ο αιώνα
ή αλλιώς το μοντέλο ανάπτυξης της σύγχρονης Ελλάδας. Πόλεις της περιφέρειας που ζούν εξαιτίας των χιλιάδων φαντάρων που υπηρετόυν σε γειτονικές περιοχές. Άιντε να ανοίξουμε και κανα τμήμα ΤΕΙ να γεμίσουν και άλλο οι καφετέριες. Μέχρι τα τέλη του μήνα θα είμαι καθημερινά εξοδούχος και έως τότε δεν θα μπορώ παρά να αναρωτιέμαι τι στο καλό κάνω εδω πάνω. Υπηρετώ την πατρίδα ή απλά τονώνω οικονομικά τα σουβλατζίδικα και τις καφετέριες της Ορεστιάδας (και τις κάθε μικρής επαρχιακής πόλης που ζεί απο τους φαντάρους).
Τα πρωινά κυλούν αργά και βασανιστικά αφού η "εκπαίδευση" της ειδικότητας μου (ο λόγος που 1 μήνα βρίσκομαι εδω πέρα) περιορίζεται στο να μας κλείνουν σε μια αποθήκη και να περιμένουμε να πάει η ώρα 13:00 ώστε να πάμε για φαγητό. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μας μιλήσει για 5 βασικά πράγματα, έστω ρε γαμώτο για να δικαιολογήσει τη θέση του, τα λεφτά που πληρώνεται. Και βέβαια δεν παίρνει κανείς την ευθύνη να μας αφήσει να κάνουμε κάτι πιο δημιουργικό και πιο χρήσιμο για το στρατόπεδο. 20 άτομα, 6 ώρες κάθε μέρα για 30 μέρες κάθόμαστε και περιμένουμε να μεσημεριάσει. Μετά έξοδος και βόλτα στις καφετέριες της πόλης. Τέλος πάντων, πιστεύω ότι σιγά σιγά θα βρώ κάτι πιο δημιουργικό να ασχολούμαι. Ίσως κάποια μέθοδος εκμάθησης Ισπανικών, ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο (πρέπει να τελειώσω και το Χίονι του Ορχάν Παμούκ που ξεκίνησα στην Πάτρα).
Πάλι καλά που υπάρχει καλή παρέα με άτομα αντίστοιχης ηλικίας και ενδιαφερόντων και η μέρα περνάει με γέλια. Έτσι περνάνε οι μέρες προς το παρόν εδώ στην ακριτική Ορεστιάδα και κάθε βράδυ θυμάμαι τη γνωστή στους φανταρικούς κύκλους ρύση πως "μέρα που περνάει δεν ξανάρχεται".
Το σαββατοκύριακο αναμένεται κάυσωνας και μπάνιο σε "γειτονικές" παραλίες. Τελευταία ευκαιρία για να καταλάβω πως είμαστε πλεόν σε αυτό που οι ειδήσεις του Star ονομάζουνε "η καρδιά του καλοκαιριού".
Ο πολεμικός ανταποκριτής
Νίκος