Άλλη μια δολοφονία στον στρατό
Αντιγράφω απο το ιστολόγιο του Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
Στην 186 ΜΚ/Β HAWK, στην Γ πυροβολαρχία Kύμης αυτοκτόνησε Οπλίτης Βραχείας Ανακατάταξης στη λέσχη αξιωματικών. Τον άτυχο νέο βρήκαν οι συνάδελφοι του σήμερα το πρωί.
Πέπλο σιωπής και συγκάλυψης έχει απλωθεί μέσα στο στρατόπεδο και – όπως φαίνεται – σε όλη την ιεραρχία, αφού δεν έχουν πει ακόμα στους συναδέλφους του φαντάρους ούτε καν πως αυτοκτόνησε.
Αντιθέτως βρήκαν πως είναι προτιμότερο να τους πάρουν τα κινητά για έξι ώρες ώστε να μην υπάρχει καμιά δυνατότητα επικοινωνίας με τις οικογένειες, τους φίλους τους και το συντροφικό τους περιβάλλον!
Άλλη μια φορά το ελληνικό κράτος και ο στρατός του δολοφονεί, καταστέλλει και καλύπτει τα στυγνά εγκλήματά του. Ακόμη μια φορά, με ακόμα χυδαιότερο και τρομοκρατικό τρόπο προσπαθούν να κλείσουν τα στόματα των φαντάρων.
Η κυβέρνηση δολοφονεί τη νεολαία μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα. Εξαπολύει πογκρόμ των μονάδων καταστολής μέσα στις πόλεις με συλληφθέντες και τραυματίες, πυροβολεί νέους ανθρώπους, εκφράζει την αλληλεγγύη της στους φονιάδες του Ισραήλ, στέλνει στρατούς κατοχής με απελπισμένους μισθοφόρους σε όλο τον πλανήτη. Καταγράφει έναν ακόμη θάνατο και – δε θα κουραστούμε να το λέμε – ένα ακόμη έγκλημα στη μακριά λίστα των θυμάτων της μέσα στο στρατό, με αυτοκτονίες και ατυχήματα.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΦΟΡΑΝΕ.
ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ
ΟΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΔΡΑΣΤΗ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ
Αναρτήθηκε από ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
This is the end – Έβρος 2008
5 μήνες πριν, τέτοιες μέρες ετοίμαζα τα πράγματα μου για την άλλη άκρη της Ελλάδας. Κουφόβουνο Διδυμοτείχου έγραφε το φύλο πορείας. Λίγο ο προορισμός, λίγο ο λόγος για τον οποίο ανέβαινα με έκαναν να απογοητευώ. Η "γκατζολία" ήταν το ατομικό μου γκούλαγκ.
5 μήνες μετά επέστρεψα Αθήνα με ανάμεικτα συναισθήματα. Αποδείχτηκε πως η παραμεθώριος στον Έβρο μπορεί να είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Σίγουρα, οι συνθήκες διαβίωσης απείχαν πολύ απο το ιδανικό. Στις βρώμικες τουαλέτες και τα μουχλιασμένα μπάνια προστέθηκε το κακομαγειρεμένο φαγητό και βεβαίως τα γνωστά παράλογα του Ελληνικού Στρατού. Αγγαρεία, κουβάλημα, καθαριότητα. Παρόλαυτα, λίγο το μέρος και η ηρεμία που κυριαρχεί, λίγο οι υπηρεσίες που λόγω επαρκούς επάνδρωσης ήταν ανθρώπινες και κυρίως οι παρέες που δημιουργήθηκαν συνέβαλαν στο να περάσει το 5μηνο πολύ γρήγορα και ευχάριστα. Ακόμη και οι έξοδοι στο Διδυμότειχο είχαν την πλάκα τους.
Τι θα θυμάμαι:
Τα κουνούπια. Ότι ακούγεται είναι πέρα για πέρα αληθινό. Απο Ιούνιο μέχρι Νοέμβρη κυκλοφορούν αγέρωχα, αλίμονο αν βρεθείς μποστά τους.
Τους μεσημεριανούς ύπνους στο Κουφόβουνο. Δίκιο έχουν όσοι μας φωνάζανε Τάγμα ΥΠνου
Τον μήνα εκπαίδευσης στην Καβύλη Ορεστιάδος. Κάθε μέρα εξοδούχοι.
Τα σαββατοκύριακα στα beach bar της Αλεξανδρούπολης. Δεν φανταζόμουν ότι θα έβρισκα τέτοια μέρη στον Νομό Έβρου. Μπάνιο, καφές, βόλλευ και ρακέτες και μετά ψητά στη λαδόκολλα γέμιζαν τα σαββατοκύριακα του Ιουλίου και του Αυγούστου
Την νυχτερινή ζωή της Κομοτηνής
Τις βόλτες και τα ρακόμελα στην Ορεστιάδα
Το cafe-bar Roxanne στο Διδυμότειχο. Τέτοια κάβα και ποικιλία σε whisky δεν περιμέναμε να βρούμε στα σύνορα της Ελλάδας. Δυστυχώς το ανακλύψαμε πολύ αργά αλλά κάναμε φιλότιμες προσπάθειες να καλύψουμε τον χαμένο χρόνο σε ποτά 
4-5 υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα του αμόρφωτου, κομπλεξικού τεμπέλη μονιμά
Τα παιδιά του 50ΤΥΠ και κυρίως τον Γιώργο, τον Κώστα, τον Χρήστο και τον Αρμάν
Τι θέλω να ξεχάσω:
Τα κουνούπια
Την πλειοψηφία των "στελεχών" του στρατοπέδου
Τις χαμένες ώρες σε ανούσιες εργασίες (βλ. μάζεμα των φύλλων του δέντρου, γόπινκγ και άλλα ευγενή αθλήματα)
Τη γραφειοκρατία σε όλα τα κλιμάκια. Για να εγκριθεί μια βίδα χρειάζονται 7 έγρραφα με 4 σφραγίδες και 2 υπογραφές το καθένα
Το ότι τελικά μέσα στους 5 μήνες που έμεινα εκεί πάνω, ζήτημα είναι να κάναμε κάτι πραγματικά ουσιαστικό. Ελπίζω να μην χρειαστεί ποτέ να εφαρμόσουμε στην πράξη αυτά στα υποτίθεται πως εκπαιδευτήκαμε
Ελπίζω και το υπόλοιπο 5μηνο που απομένει να περάσει τόσο γρήγορα όσο και το πρώτο μισό.
Για να μείνουμε στο κλίμα κλείνω με το στερεότυπο
303 Εβρο-λελέ